สายอากาศสำหรับการสื่อสารระยะไกลเลือกจาก เส้นทางการแพร่คลื่นและบริการ ลิงก์ไมโครเวฟอาจใช้จานสะท้อน VHF/UHF บางงานใช้ยากิหรือแผง และ HF ผ่านไอโอโนสเฟียร์ใช้ไดโพล แนวตั้งหรือลักษณะอาเรย์ได้ ไม่มีรูปแบบเดียวที่ส่งได้ไกลที่สุดในทุกย่านและทุกสภาพ
กำหนดเส้นทางก่อน
ไมโครเวฟภาคพื้นดินต้องพิจารณาแนวสายตาและบริเวณเฟรสเนล HF ขึ้นกับความถี่ เวลาและกิจกรรมของดวงอาทิตย์ ส่วนลิงก์ดาวเทียมเกี่ยวข้องกับวงโคจร มุมเงยและการติดตาม
ถ้าเลือกเฉพาะ dBi สูงสุด อาจรวมพลังงานไปผิดทิศหรือผิดมุมเงย ระบุภูมิประเทศ สถานีคู่ทางและความพร้อมใช้งานที่ต้องการพร้อมกับระยะทาง
จานสะท้อนสำหรับลิงก์คงที่และดาวเทียม
จานกับตัวป้อนที่เหมาะสมสร้างการชี้ทิศสูงได้ เส้นผ่านศูนย์กลาง ความถี่และประสิทธิภาพร่วมกันกำหนดเกนและความกว้างลำคลื่น จึงไม่กำหนด 30–40 dBi และ 1–2° ให้จานทุกแบบ
ช่องเปิดใหญ่ขึ้นอาจต้องการฐานมั่นคงและการเล็งละเอียดขึ้น ค่าเผื่อ 0.1° ไม่ใช่เกณฑ์ร่วมทุกโมเดล ให้กำหนดจากรูปแบบและการสูญเสียจากการชี้ที่ยอมรับได้
ยากิ แผงและอาเรย์ VHF/UHF
ลิงก์ที่มีทิศแน่นอนอาจใช้ยากิหรือแผงในย่านที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มสัญญาณที่ต้องการและลดการตอบสนองจากทิศอื่น ตรวจโพลาไรเซชัน ลำคลื่นและการสูญเสียสายป้อน
วิทยุ FM และโทรทัศน์ภาคพื้นดินต้องตรงกับย่านในพื้นที่ คำว่าดิจิทัลไม่ทำให้ความถี่เข้ากันโดยอัตโนมัติ การรับดาวเทียม Ku ใช้ตัวป้อนและชุดรับต่างออกไป
HF: ความสูงและมุมแผ่คลื่น
ไดโพล สายอากาศแนวตั้ง ลูปและอาเรย์ใช้ได้ตามเส้นทาง HF ความสูงเทียบกับความยาวคลื่น พื้นดินและรูปทรงเปลี่ยนรูปแบบและมุมแผ่คลื่น
ลวดยาวอาจมีหลายกลีบตามความยาวทางไฟฟ้า ยาวกว่าไม่ได้ดีกว่าทุกทิศ ต้องพิจารณาการป้อน การแมตช์และเส้นทางกระแสกลับ
กำลัง 100 W หรือไดโพลย่าน 20 เมตรไม่ได้รับรองระยะ 1000–4000 km ตลอดเวลา จูนเนอร์เปลี่ยนสภาวะที่เครื่องส่งเห็นได้ แต่ไม่ได้สร้างเส้นทางไอโอโนสเฟียร์ที่ขณะนั้นไม่มี
คำนวณลิงก์แทนการรับประกันระยะ
เทียบกำลังส่ง เกนทั้งสองด้าน การสูญเสียสาย เส้นทาง สัญญาณรบกวนและข้อกำหนดตัวรับ ในอวกาศอิสระอุดมคติ ระยะสองเท่าเพิ่มการสูญเสียประมาณ 6 dB
เมื่อเงื่อนไขอื่นคงที่ การเพิ่มเกนด้านหนึ่งราว 3 dB ให้สัดส่วนระยะประมาณ √2 ไม่ใช่สองเท่า ภูมิประเทศ การเลี้ยวเบนและไอโอโนสเฟียร์ต้องใช้แบบจำลองที่ตรงงาน
การสื่อสารสองทางต้องมีส่วนเผื่อทั้งสองทิศ การได้ยินสถานีฐานกำลังสูงไม่ได้พิสูจน์ว่าสัญญาณจากอุปกรณ์เล็กจะกลับไปถึงด้วยคุณภาพเท่ากัน
ตรวจบริเวณที่รับสัญญาณยาก
ตรวจสถานีส่ง ความถี่ ภูมิประเทศ ทิศและโพลาไรเซชันก่อน สายอากาศทิศทางช่วยเมื่อมีสัญญาณที่ใช้งานได้ แอมพลิไฟเออร์ลดผลจากการสูญเสียด้านหลังได้บางกรณี แต่ไม่สร้างสัญญาณที่ขาดหาย
พิจารณานอยส์ ความเป็นเชิงเส้นและสัญญาณข้างเคียงแรง หากเพิ่มเกนแล้วคุณภาพแย่ลง อาจเกิดโอเวอร์โหลด การรับสถานีไกลได้ครั้งเดียวไม่ยืนยันความเสถียรทั้งบริการ
ข้อมูลสำหรับเลือกและตรวจรับ
| ข้อมูล | เป้าหมาย |
|---|---|
| ย่านและบริการ | เข้ากันกับวิทยุและโมเด็ม |
| เส้นทาง | ภูมิประเทศและรูปแบบการแพร่ |
| รูปแบบ | เกนในทิศและมุมเงยที่ต้องการ |
| งบประมาณลิงก์ | ส่วนเผื่อหลังการสูญเสียและนอยส์ |
| การทดสอบ | คุณภาพ ข้อผิดพลาดและความต่อเนื่องตามเวลา |
สมการ Friis อธิบายเงื่อนไขอวกาศอิสระ ประเมิน ไดโพล และจานตามเส้นทางจริง แทนการจัดอันดับระยะโดยดูรูปทรงเพียงอย่างเดียว
