ทดสอบระยะเสาอากาศ: 5 ขั้นตอนวัดลิงก์และแปลผล

การทดสอบระยะเสาอากาศเป็นการตรวจ ลิงก์สื่อสารทั้งระบบตามเกณฑ์การใช้งานที่กำหนด ไม่ใช่หาค่าระยะคงที่ของเสาเพียงตัวเดียว ต้องระบุความถี่ อุปกรณ์ กำลัง ความสูงและสภาพแวดล้อม แล้วกำหนดข้อผิดพลาด ความเสถียรหรืออัตราข้อมูลที่ยอมรับได้

1. กำหนดผลที่ต้องการทดสอบ

ระยะสื่อสาร รูปแบบการแผ่รังสีและช่วงความถี่เป็นคนละคุณสมบัติ บทความนี้ทดสอบระยะ ส่วนช่วงความถี่ต้องตรวจด้วยการวัดที่เปลี่ยนความถี่ตามวิธีที่เหมาะสม

RSSI แสดงระดับตามการตีความของอุปกรณ์ แต่ไม่ได้ยืนยันว่ารับส่งข้อมูลได้ดี กำหนดระยะเวลาทดสอบ ทราฟฟิกและขีดจำกัดการสูญเสียแพ็กเก็ตก่อนเริ่ม

ไม่มีเกณฑ์ dBm เดียวสำหรับทุกเครื่องรับและทุกการมอดูเลต dBm เป็นกำลังอ้างอิง 1 mW ค่าที่ติดลบมากขึ้นหมายถึงกำลังน้อยลง

2. บันทึกการตั้งค่าทั้งสองฝั่ง

ส่วน	ข้อมูล
วิทยุ	รุ่น ช่อง ความถี่ แบนด์วิดท์และกำลัง
เสาอากาศ	รุ่น ทิศ โพลาไรเซชันและพอร์ต
สาย	ชนิด ความยาวและการสูญเสีย
เรขาคณิต	พิกัด ความสูงและสิ่งกีดขวาง
ขั้นตอน	เวลา ระยะเวลาทดสอบและเกณฑ์ผ่าน

หากเปรียบเทียบเสาสองรุ่น ให้รักษาเงื่อนไขที่ตกลงไว้และบันทึกการเปลี่ยนกำลังแผ่รังสี หากแบบหนึ่งส่งกำลังมากกว่า การเปรียบเทียบไม่ได้แยกเฉพาะคุณสมบัติเสาอากาศ

3. เลือกเส้นทางที่เป็นตัวแทนการใช้งาน

ทุ่งโล่งไม่จำลองสำนักงานหรือโรงงาน เลือกจุดตามสถานการณ์จริง และเพิ่มความถี่ของจุดวัดใกล้ขอบเขตที่เริ่มไม่เสถียร ระยะห่างจุดละ 1 km ไม่เหมาะกับทุกระบบ

การมองเห็นด้วยตาไม่ได้ยืนยันว่าเขตเฟรสเนลโล่งทั้งหมด รัศมีเขตแรกใช้ r = √[λd1d2/(d1+d2)] สำหรับลิงก์ 1 km ที่ 2.4 GHz จุดกึ่งกลางมีรัศมีประมาณ 5.6 m

ดังนั้นความสูงเสา 1 m ไม่ใช่ข้อกำหนดทั่วไปสำหรับเส้นทางอิสระ ต้องรวมภูมิประเทศและการสะท้อนจากพื้นด้วย

4. วัดระดับ คุณภาพและบริการ

สำหรับ Wi-Fi ให้บันทึก RSSI โหมดทางกายภาพที่ตรวจได้ อัตราข้อมูลที่ใช้งานจริง ความหน่วงและแพ็กเก็ตที่หาย แยกการทดสอบภายในเครือข่ายออกจากการทดสอบผ่านอินเทอร์เน็ต

เครื่องกำเนิดสัญญาณและเครื่องวิเคราะห์สเปกตรัมช่วยวัดกำลังหรือการส่งผ่าน แต่ไม่ทดแทนการทดสอบแพ็กเก็ต ตรวจการสอบเทียบ การสูญเสียก่อนอินพุตและช่วงไดนามิก

หากระดับคงที่แต่ความเร็วเปลี่ยนตามเวลา ให้ตรวจโหลดเครือข่ายและเซิร์ฟเวอร์ด้วย ไม่ใช่สรุปว่าเสาอากาศเปลี่ยนคุณสมบัติ

5. ทำซ้ำและตรวจทั้งสองทิศทาง

บริการสองทางต้องมีทางตอบกลับ โทรศัพท์อาจได้ยินจุดกระจายสัญญาณ แต่ส่งกลับด้วยกำลังหรือส่วนเผื่อไม่พอ เก็บชุดข้อมูล ไม่ใช่เฉพาะผลดีที่สุด

บันทึกช่วงที่สัญญาณตกด้วย การรับได้ ณ จุดไกลเพียงจุดเดียวไม่พิสูจน์ว่าทุกจุดระหว่างทางมีบริการ ทำซ้ำในโหลดและสภาพที่สำคัญต่อการใช้งาน

ใช้เครื่องคำนวณการสูญเสียอย่างไร

ในอวกาศอิสระ L_FS = 20 log₁₀(4πr/λ) เมื่อระยะเพิ่มสองเท่าโดยเงื่อนไขอื่นคงที่ การสูญเสียส่วนนี้เพิ่มประมาณ 6 dB

งบลิงก์แบบง่ายคือ P_r = P_t + G_t + G_r − L โดยกำลังเป็น dBm อัตราขยายเป็น dBi และการสูญเสียเป็น dB อย่าหักการสูญเสียซ้ำกับส่วนที่รวมใน realized gain แล้ว

สมการ Friis ต้องมีเงื่อนไขเหมาะสม ไม่ควรแทนการวัดภายในห้องที่มีหลายเส้นทางด้วยค่าจากเครื่องคำนวณอวกาศอิสระอย่างเดียว

เมื่อจำเป็นต้องใช้ห้องไร้เสียงสะท้อน

อัตราขยาย รูปแบบและโพลาไรเซชันต้องการการวัดที่ควบคุมเรขาคณิตและมีค่าอ้างอิง ห้องช่วยลดการสะท้อนภายในขีดความสามารถ แต่ไม่ได้บอกระยะบนถนนทุกแห่งโดยตรง

การสแกนสนามใกล้และแปลงไปสนามไกลก็มีข้อจำกัดและความไม่แน่นอน รายงานควรรวมการตั้งค่า แผนที่ เกณฑ์ การทำซ้ำและข้อจำกัดที่สังเกตได้ เพื่อแยกผลจากเสา สาย สัญญาณรบกวนและเครือข่าย